Ks. Robert Bałuka – ogromna radość

27 czerwca wielką radość i wielkie święto przeżywała nasza Archidiecezja Szczecińsko-Kamieńska z okazji święceń kapłańskich 8 diakonów. Chrystusowym kapłaństwem został obdarzony dk Robert Bałuka, który od 2014 służy pomocą dla Apostolatu Chorych.

W Domu Pielgrzyma na osiedlu słonecznym, w którym Apostolat ma wakacyjne rekolekcje 11 lipca neoprezbiter sprawował Najświętszą Ofiarę. Na tę Eucharystię przybyła mała grupa osób z grona Apostolatu ze względu na panującą pandemię. Kazanie wygłosił Ks. Przemysław Pokorski (referent duszpasterstwa chorych). Na wstępie nawiązał do wspólnoty Apostolatu osób chorych, z której wychodzą powołania czy to do życia kapłańskiego, zakonnego, misyjnego czy też powołania do życia małżeńskiego. Stajemy wokół tego Ołtarza w tym szczególnym miejscu dla Apostolatu, dziękując Bogu za wielkie cuda jakie dokonał w sercu Neoprezbitera. Zwrócił się do ks Roberta przytaczając słowa Proroka Izajasza, którego Pan Bóg powołał, odpowiadając Mu – „oto ja, poślij mnie.” Podobnie wobec ks Roberta w jakimś momencie życia, przebywania w Apostolacie usłyszał słowa Pana Boga i też odpowiedział Mu – oto ja poślij mnie. Stanął przed ludźmi i wyznał – oto ja.

Zwracając się bezpośrednio do Neoprezbitera, ks Przemysław zaznaczył, że „choć porzuci cię świat, w którym żyjesz, to również ten świat porzuci ciebie. Doświadczysz ludzi bardzo dobrych, doświadczysz ludzi z sercem na dłoni, ale doświadczysz też zła, które wyjdzie od tego świata. Doświadczysz radości przebywania z ludźmi i doświadczysz samotności życia kapłańskiego. Ale we wszystkim masz szukać Pana Boga, bo w Jego imię idziesz do ludzi. A istotą życia kapłańskiego jest rozgrzeszanie, upominanie, udzielanie Ciała i Krwi Chrystusa, a nawet oddanie życia za Chrystusa. Nie wiadomo jaką drogą Bóg Cię poprowadzi, ale zawsze pamiętaj, że wyszedłeś z tych ludzi, którzy niosą w sobie cierpienie, którzy ciebie wymodlili.”

Msza święta zakończyła się życzeniami dla Prymicjanta, a po nich złożył podziękowanie wszystkim, którym zawdzięcza dar kapłaństwa.

Na zakończenie Neoprezbiter udzielił uroczystego błogosławieństwa prymicyjnego księżom, osobom życia konsekrowanego oraz obecnym osobom. Wręczył pamiątkowy obrazek na odwrocie zawierał cytat: „Już wschodzi zorza zbawienia. Noc pierzcha, śmierć zwyciężona.” Liturgia Godzin tom I s 427

Po uczcie Eucharystycznej kolejne świętowanie było w refektarzu Domu Pielgrzyma z zaproszonymi gośćmi. Rozmowy przy obiedzie były bardzo cenne zarówno dla początkującego kapłana jak również dla wszystkich.

Nie ustawajmy w dziękczynieniu Panu Bogu za księdza Roberta i innych kapłanów posługujących w naszej wspólnocie, a także tych, których Pan stawia na naszej drodze.

Bajka na Dobranoc #05

O. Włodzimierz Zatorski OSB – „Filary życia duchowego”

Bajka na Dobranoc #04

Bajka na Dobranoc #03

Bajka na Dobranoc #02

Bajka na Dobranoc #01